قرآن کریم
سُورَةُ ٱلذَّارِيَات

سوره ذاریات با ترجمه فارسی

سوره ۵۱  |  ۶۰ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۶  |  صفحه ۵۲۰
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره ذاریات با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
وَٱلذَّٰرِيَـٰتِ ذَرْوًا ۱سوگند به بادهای پراکنده‌گر
فَٱلْحَـٰمِلَـٰتِ وِقْرًا ۲و به ابرهای سنگین‌بار
فَٱلْجَـٰرِيَـٰتِ يُسْرًا ۳و به کشتیهای آسان گذار
فَٱلْمُقَسِّمَـٰتِ أَمْرًا ۴و به فرشتگان تقسیم‌گر کار
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ۵که همانا آنچه به شما وعده داده‌اند راست و درست است‌
وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ۶و جزا[ی اخروی‌] واقعی است‌
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ۷و سوگند به آسمان تو بر تو
إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ۸که شما سخنهای گوناگون پیش آرید
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ۹هر کس که از پیش، باز گردانده شده است از [ایمان به‌] آن باز گردانده شود
قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ۱۰مرگ بر دروغ زنان‌
ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍ سَاهُونَ ۱۱کسانی که در بی‌خبری فراموشکارند
يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ۱۲می‌پرسند که روز جزا چه وقت است‌
يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ۱۳روزی که ایشان بر آتش [دوزخ‌] عذاب کرده شوند
ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ۱۴همین عذابتان را، که به شتابش می‌خواستید، بچشید
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۱۵پرهیزگاران در بوستانها و چشمه‌سارانند
ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ۱۶آنچه پروردگارشان به ایشان بخشیده است پذیرا هستند، که ایشان پیش از این نیکوکار بودند
كَانُوا۟ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ۱۷[فقط] اندکی از شب را می‌خفتند
وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ۱۸و در سحرگاهان استغفار می‌کردند
وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۱۹و در اموالشان سهمی برای سائل و محروم بود
وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَـٰتٌ لِّلْمُوقِنِينَ ۲۰و در زمین مایه‌های عبرتی برای اهل یقین هست‌
وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ۲۱و نیز در وجود خودتان آیا [به چشم بصیرت‌] نمی‌نگرید؟
وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ۲۲و در آسمان مایه روزی شماست و نیز آنچه به شما وعده داده‌اند
فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ۲۳آری، سوگند به پروردگار آسمان و زمین که آن مانند همین که شما سخن می‌گویید، حق است‌
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ۲۴آیا داستان مهمانان گرامی ابراهیم به تو رسیده است؟
إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَـٰمًا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ۲۵که چون بر او وارد شدند گفتند سلام، گفت سلام [بر شما] [و در دل گفت ایشان‌] گروهی ناشناخته‌[اند]
فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ۲۶سپس به خانواده‌اش روی کرد، آنگاه گوساله‌ای فربه [و بریان‌] به میان آورد
فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ۲۷پس آن را نزدیک ایشان نهادند گفت چرا نمی‌خورید؟
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَـٰمٍ عَلِيمٍ ۲۸سپس از آنان ترسی در دل یافت، گفتند مترس و او را به فرزندی دانا بشارت دادند
فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ۲۹آنگاه زنش با آوایی [بلند] رو به او آورد و بر چهره‌اش چک زد و گفت [چگونه فرزند بزایم که من‌] پیرزنی سترون هستم‌
قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ۳۰[فرشتگان‌] گفتند پروردگارت چنین فرموده است، که او فرزانه داناست‌
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ۳۱گفت ای فرشتگان کار و بار شما چیست؟
قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ۳۲گفتند ما به سر وقت قومی گنهکار فرستاده شده‌ایم‌
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ۳۳تا بر آنان سنگواره‌ای از گل فروباریم‌
مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ۳۴که [هر یک‌] از جانب پروردگارت نشان کرده است و خاص تجاوزکاران است‌
فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۳۵آنگاه هر کس را که از مؤمنان بود [از آنجا] بیرون بردیم‌
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ۳۶چندانکه در آنجا جز خانه‌ای از آن مسلمانان، نیافتیم‌
وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ۳۷و در آنجا نشانه‌ای برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند، باقی نهادیم‌
وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ ۳۸و در مورد موسی، آنگاه که او را با حجتی آشکار به سوی فرعون فرستادیم‌
فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ۳۹سپس رو به سپاه خویش برگشت و گفت [او] جادوگر یا دیوانه است‌
فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ۴۰سرانجام او و سپاهیانش را فروگرفتیم، سپس او را که نکوهیده بود به دریا انداختیم و [غرقه ساختیم‌]
وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ۴۱و در مورد عاد، آنگاه که بر آنان بادی سترون فرستادیم‌
مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ۴۲که هیچ چیزی که بر آن می‌گذشت باقی نمی‌گذاشت، مگر آنکه آن را مانند خاک و خاشاک می‌ساخت‌
وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍ ۴۳و در مورد ثمود آنگاه که به آنان گفته شد که تا زمانی [معین‌] از زندگی برخوردار شوید
فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ۴۴سپس از فرمان پروردگارشان سرپیچیدند، آنگاه صاعقه‌[ی مرگ‌] آنان را که [درمانده‌وار] می‌نگریستند، فروگرفت‌
فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ۴۵آنگاه توان ایستادن هم نداشتند و کین‌ستان نبودند
وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَـٰسِقِينَ ۴۶و قوم نوح از آن پیش، که آنان قومی نافرمان بودند
وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَـٰهَا بِأَيْي۟دٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ۴۷و آسمان را توانمندانه برافراشتیم و ما توانمندیم‌
وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَـٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَـٰهِدُونَ ۴۸و زمین را گستراندیم چه نیکو گستراننده‌ایم‌
وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ۴۹و از هر چیز گونه‌هایی آفریدیم باشد که پند گیرید
فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۵۰پس در خداوند بگریزید، که من برای شما از جانب او هشداردهنده‌ای آشکارم‌
وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۵۱و در جنب خداوند خدایی دیگر قائل مشوید که من برای شما از جانب او هشداردهنده‌ای آشکارم‌
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ۵۲بدین‌سان برای پیشینیان آنان هیچ پیامبری نیامد مگر آنکه گفتند [او] جادوگر یا دیوانه است‌
أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ۵۳آیا همدیگر را بدان سفارش کرده‌اند؟ حق این است که قومی طغیانگرند
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ۵۴پس، از آنان روی بگردان که تو سزاوار سرزنش نیستی‌
وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۵۵و پند بده که اندرز مؤمنان را سود دهد
وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ۵۶و جن و انس را جز برای آنکه مرا بپرستند، نیافریده‌ام‌
مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ۵۷از آنان رزقی نخواسته‌ام و نخواسته‌ام که به من خوراک دهند
إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ۵۸بی‌گمان خداوند است که روزی‌بخش نیرومند استوار است‌
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ۵۹آری برای [این‌] ستمکاران هم نصیبی [از عذاب‌] همانند نصیب یارانشان است، نباید که به شتابش از من بطلبند
فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۶۰پس وای بر کافران از آن روزشان که وعده‌اش را به ایشان داده‌اند