سُورَةُ ٱلْمَعَارِج
سوره معارج با ترجمه فارسی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره معارج با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
| متن عربی | ترجمه خرمشاهی |
|---|---|
| سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ۱ | خواهنده‌ای عذابی رخ دادنی را طلب کرد |
| لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ ۲ | که برای کافران است [و] بازدارنده‌ای ندارد |
| مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ۳ | از جانب خداوند صاحب درجات |
| تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ۴ | که فرشتگان و روح در روزی که به اندازه پنجاه هزار سال [دنیوی] است به سوی او فرا می‌روند |
| فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ۵ | پس صبری نیکو پیشه کن |
| إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا ۶ | آنان آن را دوردست می‌بینند |
| وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا ۷ | و ما نزدیک می‌بینیمش |
| يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ۸ | روزی که آسمان چون فلز گداخته شود |
| وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ۹ | و کوهها همچون پشم رنگین گردد |
| وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ۱۰ | و هیچ خویشاوندی از حال خویشاوندی نپرسد |
| يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ۱۱ | در حالی که به همدیگر نشان داده شوند، گناهکار آرزو کند کاش عذاب چنین روزی را، |
| وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۱۲ | با فدا کردن پسرانش و همسرش و برادرش باز خرد |
| وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ۱۳ | همچنین خاندانش که به او سر و سامان داده است |
| وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ۱۴ | همچنین هر کس که در روی زمین است، آنگاه باز رهاندش |
| كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۱۵ | حاشا، آن آتشی زبانه‌زن است |
| نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ۱۶ | برکننده پوست سر |
| تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۱۷ | که هر کس را که [به حق] پشت کرد و [از ایمان] روی گرداند، به خود می‌خواند |
| وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ۱۸ | همان کسی که مال اندوخت و جا به جا کرد |
| إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۱۹ | بی‌گمان انسان ناشکیب آفریده شده است |
| إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا ۲۰ | چون شر به او رسد، بی‌تاب است |
| وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ۲۱ | و چون خیر به او رسد، بازدارنده است |
| إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ۲۲ | مگر نمازگزاران |
| ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ۲۳ | آنان که در نمازهایشان پیگیرند |
| وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ۲۴ | و کسانی که در اموالشان حقی معین است |
| لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۲۵ | برای خواهنده و بی‌بهره |
| وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۲۶ | و کسانی که روز جزا را باور می‌دارند |
| وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ۲۷ | و کسانی که از عذاب پروردگارشان بیمناکند |
| إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ۲۸ | بی‌گمان عذاب پروردگارشان، بدون ایمنی است |
| وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ ۲۹ | و کسانی که ناموسشان را حفظ می‌کنند |
| إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ۳۰ | مگر در برابر همسرانشان یا ملک یمینهایشان، که در این صورت سرزنش ناپذیرند |
| فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ۳۱ | پس هر کس فراتر از این بجوید، آنانند که تجاوزکارند |
| وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ۳۲ | و کسانی که در برابر امانتها و پیمانهایشان رعایتگرند |
| وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ۳۳ | و کسانی که در مقام گواهی دادنهایشان ایستاده‌اند |
| وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ۳۴ | و کسانی که بر نمازهایشان مواظبند |
| أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ ۳۵ | اینان در بوستانهایی، گرامی داشته شده‌اند |
| فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ۳۶ | پس کافران را چه می‌شود که به سوی تو شتابانند |
| عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۳۷ | از جانب راست و از جانب چپ، گروه در گروه |
| أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ۳۸ | آیا هر کدام از آنان طمع می‌برد که به بهشت پرناز و نعمت درآورده شود |
| كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ۳۹ | حاشا ما ایشان را از آنچه می‌دانند آفریده‌ایم |
| فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ ۴۰ | به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها سوگند می‌خورم که ما تواناییم |
| عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۴۱ | که بهتر از آنان را جانشین آنان سازیم و ما درمانده نیستیم |
| فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۴۲ | پس بگذارشان تا ژاژخایی و بازیگوشی کنند تا به دیدار آن روزشان که وعده‌اش را به ایشان داده‌اند، برسند |
| يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ ۴۳ | روزی که از گورها بیرون شتابند، گویی به سوی [قربانگاه] بتان می‌شتابند |
| خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۴۴ | دیدگانشان از [ترس] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خواری بر رخسارشان نشسته، این همان روزی است که به آنان وعده داده بودند |