سُورَةُ ٱلْمُدَّثِّر
سوره مدثر با ترجمه فارسی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره مدثر با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
| متن عربی | ترجمه خرمشاهی |
|---|---|
| يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ۱ | ای مرد جامه بر خود پیچیده |
| قُمْ فَأَنذِرْ ۲ | برخیز و هشدار ده |
| وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ۳ | و پروردگارت را تکبیر گوی |
| وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ۴ | و دامنت را پاکیزه بدار |
| وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ۵ | و از آلایش [شرک] بپرهیز |
| وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ۶ | و بخششی مکن که پاداش [و پاسخ] بزرگتریابی |
| وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ۷ | و در راه پروردگارت شکیبایی کن |
| فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ۸ | و چون در صور دمیده شود |
| فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ۹ | بدین‌سان چنین روز، روزی دشوار است |
| عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ ۱۰ | [و] بر کافران آسان نیست |
| ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا ۱۱ | مرا با کسی که تنها آفریده‌ام واگذار |
| وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا ۱۲ | و برای او مالی روزافزون قرار دادم |
| وَبَنِينَ شُهُودًا ۱۳ | و پسرانی حاضر و ناظر |
| وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا ۱۴ | و به او [چه بسیار] میدان [و امکان] دادم |
| ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ۱۵ | باز طمع دارد که افزونتر کنم |
| كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا ۱۶ | حاشا، که او به آیات ما ستیزه‌جوست |
| سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ۱۷ | زودا که مشقتی سنگین بر او تحمیل کنم |
| إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ۱۸ | چرا که او اندیشید و سگالید |
| فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ۱۹ | پس مرگ بر او باد چگونه سگالید |
| ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ۲۰ | باز مرگ بر او باد چگونه سگالید |
| ثُمَّ نَظَرَ ۲۱ | سپس بازنگریست |
| ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ۲۲ | و آنگاه روی درهم کشید و ترشرویی کرد |
| ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ۲۳ | سپس روی برتافت و گردن کشید |
| فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ۲۴ | و گفت این جز جادویی فرا گرفته [از دیگران] نیست |
| إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ۲۵ | این جز گفتار آدمی نیست |
| سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ۲۶ | زودا که به دوزخش در آوریم |
| وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ۲۷ | و تو چه دانی که دوزخ چیست |
| لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ۲۸ | نه باقی می‌گذارد، نه رها می‌کند |
| لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ ۲۹ | گرداننده رنگ پوستهاست [با سوختن] |
| عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ۳۰ | بر آن نوزده [نگهبان] است |
| وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ۳۱ | و ما نگهبانان آتش دوزخ را جز از فرشتگان نگماشته‌ایم، و شماره آنان را جز آزمونی برای کافران نگردانده‌ایم، تا سرانجام اهل کتاب یقینی افزونتر یابند، و اهل ایمان، بر ایمان خود بیفزایند، و اهل کتاب و مؤمنان [/مسلمانان] شک و شبهه نورزند، و تا سرانجام بیماردلان و کافران بگویند، خداوند از این توصیف چه می‌خواهد؟ بدین‌سان خداوند هر کس را بخواهد بیراه می‌گذارد، و هر کس را بخواهد به راه می‌آورد، و سپاهیان پروردگارت را کسی جز خود او نمی‌شناسد، و این جز پندآموزی برای بشر نیست |
| كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ۳۲ | چنین نیست [که گویند]، سوگند به ماه |
| وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ۳۳ | و شب چون بگذرد |
| وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ۳۴ | [و] سوگند به صبح چون روشن شود |
| إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ۳۵ | آن یکی از سترگهاست |
| نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ ۳۶ | هشداردهنده بشر است |
| لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ۳۷ | برای هر کس از شما که خواهد [در راه حق و ایمان] پیشتر آید، یا بازپس ماند |
| كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ۳۸ | هر کس در گرو کردار خویش است |
| إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ۳۹ | مگر اصحاب یمین |
| فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ ۴۰ | که در بوستانهایی [هستند و] همپرسی می‌کنند |
| عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ۴۱ | از گناهکاران |
| مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ۴۲ | که چه چیزی شما را به راه دوزخ کشاند؟ |
| قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ۴۳ | گویند از نمازگزاران نبودیم |
| وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ۴۴ | و بینوایان را هم اطعام نمی‌کردیم |
| وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ۴۵ | و با ژاژخایان ژاژخایی می‌کردیم |
| وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۴۶ | و روز جزا را دروغ می‌انگاشتیم |
| حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ۴۷ | تا آنکه مرگ به سراغمان آمد |
| فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ۴۸ | حال شفاعت شفیعان سودشان ندهد |
| فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ۴۹ | ایشان را چه می‌شود که از اندرز رویگردانند |
| كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ ۵۰ | گویی درازگوشانی رمانند |
| فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ۵۱ | که از شیر می‌گریزند |
| بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً ۵۲ | بلکه هر یک از ایشان می‌خواهد که به او نامه‌هایی سرگشاده دهند |
| كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۵۳ | حاشا، حق این است که از آخرت نمی‌ترسند |
| كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ ۵۴ | حاشا، آن پندآموزی است |
| فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۵۵ | و هر کس خواهد از آن پندگیرد |
| وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۵۶ | و پند نگیرند مگر آنکه خدا خواهد، اوست که سزاوار پرهیز ورزیدن است، و سزاوار آمرزگاری |