قرآن کریم
سُورَةُ ٱلْفَجْر

سوره فجر با ترجمه فارسی

سوره ۸۹  |  ۳۰ آیه  |  مکی  |  جزء ۳۰  |  صفحه ۵۹۳
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره فجر با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
وَٱلْفَجْرِ ۱سوگند به سپیده دم‌
وَلَيَالٍ عَشْرٍ ۲و سوگند به شبهای ده‌گانه‌
وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ۳و سوگند به زوج و فرد
وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ۴و سوگند به شب چون سرآید
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ ۵آیا در اینها خردمندان را سوگندی سزاوار است؟
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۶آیا نیندیشیده‌ای که پروردگارت در حق [قوم و سرزمین‌] عاد چگونه عمل کرد؟
إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ۷که ارم ستون‌دار داشت‌
ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ ۸همان که مانندش در [هیچ‌یک از] شهرها ساخته نشده بود
وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ۹و نیز قوم ثمود که در وادی‌القری، [خانه از] سنگ می‌بریدند [و می‌تراشیدند]
وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ۱۰و فرعون صاحب سپاه‌
ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ ۱۱کسانی که در شهرها سر به طغیان برداشته بودند
فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ۱۲و در آنجا چه بسیار فتنه و فساد می‌کردند
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۱۳و سرانجام پروردگارت تازیانه عذاب را بر سر آنان کشید
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ۱۴بی‌گمان پروردگارت در کمینگاه است‌
فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ۱۵اما انسان چون پروردگارش او را بیازماید و او را گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [شاد و مغرور شود و] گوید پروردگارم مرا گرامی داشت‌
وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ ۱۶و اما چون او را [به بلا و محنت‌] بیازماید و روزی او را بر او تنگ گیرد، [بی‌صبری و ناسپاسی کند و] گوید پروردگارم مرا خوار داشت‌
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ۱۷چنین نیست، بلکه یتیم را نمی‌نوازید
وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۱۸و بر اطعام بینوا ترغیب نمی‌کنید
وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ۱۹و میراث را [به حق و ناحق‌] یکسره می‌خورید
وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا ۲۰و مال را چه بسیار دوست می‌دارید
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ۲۱چنین نیست، آنگاه که زمین پخش و پراکنده شود
وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ۲۲و امر پروردگارت فرارسد و فرشتگان صف در صف آیند
وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ۲۳و در چنین روز جهنم را به میان آورند، در چنین روز انسان پندگیرد و او را چه جای پند گرفتن است‌
يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ۲۴[از سر حسرت‌] گوید کاش من برای این زندگانی [اخروی‌]ام پیش اندیشی کرده بودم‌
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ ۲۵پس در چنین روز هیچ کس چون عذاب او [خداوند]، عذاب نکند
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ ۲۶و هیچ کس چون بند نهادن او، بند ننهد
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ۲۷هان ای نفس مطمئنه‌
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۲۸به سوی پروردگارت که تو از او خشنودی و او از تو خشنود است، باز گرد
فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى ۲۹و در زمره بندگان من درآی‌
وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ۳۰و به بهشت من وارد شو